Maak uw keuze

burnout

Burnout komt vaker voor bij mensen met de volgende karaktereigenschappen:
- Neiging tot perfectionisme, hard werken, plichtsgetrouwheid.
- Toegewijde idealisten, ambitieus.
- Behoefte zichzelf te bewijzen, doelgerichtheid.
- Moeite met 'nee' zeggen.
- De eigen grenzen niet kennen, meer doen dan goed voor u is.
- Moeite met delegeren, zichzelf opofferen.


Vroege waarschuwingssignalen van burnout:
- Slecht slapen, heel vroeg wakker worden, snel vermoeid zijn na geringe inspanning,
of juist veel slapen en u nooit uitgerust voelen.
- Agitatie, gevoel van opgejaagdheid.
- Gespannen zijn, afgewisseld met apathie en lusteloosheid.
- Krampachtigheid, de controle proberen te houden (soms dwangmatig).
- Emotionaliteit, emotionele labiliteit, een grote wisseling van stemming.
- Het gevoel er niets meer bij te kunnen hebben.
- Innerlijk leeg en verdoofd voelen (u hoort en ziet wel dingen maar het lijkt aan u voorbij te gaan).
- Met tegenzin naar het werk gaan (meestal een gevolg van oververmoeidheid)
- Concentratieproblemen, niet kunnen onthouden wat je gelezen of gehoord heeft.
- Moeite hebben met dingen terug te vinden, niet meer weten waar je iets hebt opgeborgen.
- Vergeetachtigheid, geen twee dingen tegelijk kunnen doen.
- Veel piekeren.
- Toename van lichamelijke klachten.

Het begrip burnout is een containerbegrip voor verschillende ervaringen.
Doorgaans wordt onder het begrip burnout verstaan:
Emotionele uitputting, ongewone vermoeidheid, een cynische of afstandelijke werkhouding en het gevoel minder competent te zijn.

Iedere cliënt met burnout is uniek en heeft zijn eigen behandelmethode nodig.
Het vaststellen van de diagnose 'burnout' is zeer vakkundig werk.
Wanneer u zich kunt herkennen in veel van het bovenstaande is het raadzaam om uw huisarts te bezoeken.
Hoe sneller men start met de behandeling van burnout des te sneller het herstel.

U kunt vrijblijvend een kennismakingsgesprek aanvragen waarin u meer duidelijkheid kunt krijgen of counselling voor u de juiste weg is.

De meestgestelde vragen over burnout

Van hard werken kan je toch niet burnout raken?
Dit gaat alleen op als hard werken niet met overbelasting gepaard gaat en als er genoeg balans is tussen spanning en ontspanning.
Vaak spelen meerdere factoren mee.
Bij overbelasting doet men een extra beroep op adrenaline en wanneer het lichaam teveel adrenaline aanmaakt raakt de hormoonspiegel uit balans.
Op de lange duur kan dit schade veroorzaken aan het immuunsysteem en hersencellen.

Wordt de diagnose burnout niet te snel gesteld?
Feiten wijzen uit dat de diagnose burnout vaak te laat wordt gesteld en dat mensen hierdoor laat in de hulpverlenende sector terechtkomen.
Dit betekent voor mensen met burnout dat het herstel trager verloopt.

Met een weekje vakantie gaan de burnout klachten toch wel over?
Dit is onjuist. Vakantie op zich kan voor iemand met burnout al een stressfactor zijn.
burnout moet worden behandeld en verdwijnt niet vanzelf.

Als je eenmaal burnout bent dan is terugkeer in je werk toch onmogelijk?
In een aantal extreme vormen is dit het geval maar meestal blijkt dat mensen na behandeling en verloop van tijd weer kunnen terugkeren naar hun werkplek.
Zonder behandeling kan iemand zich vijf jaar na de ziekmelding net zo uitgeput voelen als in het beginstadium.

Als je een keer burnout bent geweest, loop je dan een groter risico opnieuw burnout te raken?
Dat kan gebeuren wanneer je niet goed bent hersteld en op eenzelfde manier aan het werk gaat als voorheen.
Bij een goed herstel hoort een terugvalpreventie plan.

Aanpak van burnout

Fase 1.
Deze fase bevat het fysieke herstel.
We beginnen met een balans tussen activiteit en herstel.
Men wordt bewust gemaakt van de momenten die spanning en ontspanning opleveren.
We bespreken hoe onze stresshormonen schade kunnen toebrengen aan ons lichaam en geest en op welke manier de gezonde balans weer terugkomt.

Fase 2.
Leren activeren.
In deze fase gaat men kleine inspanningen plannen en uitvoeren:
een wandeling maken, sociale contacten oppakken enz.
Aandacht voor het doorbreken van het stresspatroon. Ontspanningsoefeningen leren gebruiken en opnieuw leren doelen stellen.

Fase 3.
Cognitieve training.
In deze fase gaan we kijken welke vaardigheden moeten worden aangeleerd om niet meer in deze situatie te komen.
Werkhervattingsplan maken en daarbij letten op het aanpakken van stressfactoren in het werk, prioriteiten stellen, time-management.
Aandacht voor interpersoonlijke relaties behoren tot de mogelijkheden van aanpak.
Arbeidstherapeutisch beginnen.

Fase 4.
Reïntegratie.
Uitvoeren van het werkhervattingsplan, continueren van de cognitieve training, tijd maken voor leuke dingen zoals sport, wandelingen, enz.
Uitbreiden van activiteiten.

Fase 5.
Terugvalpreventieplan maken.
Werk hervatten, continueren van cognitieve training.